Yalıtımlı dokunmamış kumaşların voltaj dayanım performansı esas olarak malzemenin dielektrik özelliklerine ve yapısal tasarımına bağlıdır. Elyaf hammaddesinin saflığı temel bir faktördür; yabancı maddeler veya kusurlar iletken kanallar haline gelebilir ve malzemenin gerilime dayanma kabiliyetini önemli ölçüde azaltabilir. Polyester elyaflar, kararlı moleküler yapıları ve yüksek kristallikleri nedeniyle tipik olarak mükemmel dielektrik mukavemeti sergiler; ancak fiberlerde metal parçacıklar veya karbon siyahı gibi iletken bileşenlerin varlığı olumsuz bir etkiye sahip olabilir. Fiber çapının ve uzunluğunun tekdüzeliği aynı zamanda elektrik alanı dağılımının tekdüzeliğini de doğrudan etkiler; düzensiz lif düzenlemesi, lokalize elektrik alanı konsantrasyonuna yol açarak arıza için zayıf noktalar oluşturabilir.

Elektrikli dokunmamış kumaşların yüksek sıcaklıktaki ortamlardaki performans değişiklikleri esas olarak mekanik özelliklerine, yalıtım özelliklerine ve boyutsal stabiliteye yansır. Sıcaklık arttıkça polyester elyafların moleküler zincir hareketliliği artar ve potansiyel olarak malzemenin yumuşamasına veya deformasyonuna yol açar. Yüksek sıcaklıklarda, dokunmamış kumaşların çekme mukavemeti ve yırtılma mukavemeti, özellikle bu değişikliğin daha belirgin olduğu polyesterin cam geçiş sıcaklığına yakın yerlerde tipik olarak azalır. Bu nedenle yüksek sıcaklık uygulamalarında ısı direnci daha iyi olan polyester çeşitlerinin seçilmesi veya ısıya dayanıklı katkı maddelerinin eklenmesi gerekmektedir.

Polyester dokunmamış kumaşların nem emme özellikleri esas olarak elyafların hidrofobik özelliklerine ve malzemenin mikro yapı tasarımına bağlıdır. Sentetik bir elyaf olan polyester elyafın moleküler yapısında ester grupları bulunur, bu da ona düşük nem emilimi sağlar. Standart koşullar altında, polyester elyafların nem emme oranı tipik olarak düşüktür, bu da polyester dokunmamış kumaşların nemli ortamlarda bile iyi boyutsal stabiliteyi ve mekanik özellikleri korumasına olanak tanır. Ancak bu düşük nem emilimi, hızlı nem emilimi veya geçirgenlik gerektiren uygulamalardaki performansını da sınırlar.

Dokunmamış kumaşların renginin özelleştirilmesi, esas olarak elyaf boyama, masterbatch ekleme, kaplama renklendirme ve baskı işlemlerini içeren çeşitli yöntemlerle gerçekleştirilebilir. Elyaf boyama, elyafa kendi rengini vermek için çözelti boyamayı kullanarak, eğirmeden ve boya eklemeden önce polyesterin veya diğer ham maddelerin çözülmesini içerir. Bu yöntem, seri üretime uygun, renk haslığı yüksek, tekdüze ve uzun ömürlü renkler üretir. Ancak boyalı liflerin esnekliği daha düşüktür; Renklerin değiştirilmesi, eğirme çözümünün yeniden hazırlanmasını ve sabit renk kodlarıyla üretim ihtiyaçlarına uygun hale getirilmesini gerektirir.

Polyester dokunmamış kumaşlar için hammadde geri dönüşüm süreci temel olarak üç yöntemi içerir: fiziksel geri dönüşüm, kimyasal geri dönüşüm ve enerji geri kazanımı. Fiziksel geri dönüşüm, yeniden kullanılabilir polyester granüller oluşturmak için atık dokunmamış kumaşın mekanik olarak ezilmesini, yıkanmasını, eritilmesini ve yeniden granüle edilmesini içerir. Bu yöntemin anahtarı, geri dönüştürülmüş malzemenin saflığını sağlamak için yabancı maddeleri ve kirletici maddeleri ayırmaktır. Yağ ve diğer kalıntıları gidermek için özel solventlerin veya su bazlı temizlik maddelerinin kullanılmasını gerektiren yıkama aşaması özellikle önemlidir. Polyester moleküler zincirlerin aşırı bozulmasını önlemek için eritme işlemi sırasında hassas sıcaklık kontrolü gereklidir. Fiziksel geri dönüşümün avantajı nispeten basit bir süreç ve düşük enerji tüketimidir, ancak geri dönüştürülen malzemenin performansı bir miktar düşebilir.